De zondag, onze laatste volledige dag in Barcelona, zal worden gevuld met een bezoek aan het stadion van FC Barcelona, een bezoek aan Park Guell en voor de rest… wellicht een ritje op de toeristenbus (om onze voeten te ontzien waar inmiddels al wat blaren op groeien).

Camp Nou is te lopen vanaf ons hotel… we hoeven alleen maar te checken welke richting. Niet lang na ons ontbijtje op een terrasje lopen we langs het Camp Nou stadion. Helaas is er in het weekend dat wij er zijn geen wedstrijd, dat had ons helemaal geweldig geleken. Maar het stadion is open voor publiek en met een guided audio-tour is het een interessante tentoonstelling.

De geschiedenis van FC Barcelona is nauw verweven met de geschiedenis van Catelonië, de democratie in Spanje en ook met Nederlanders (Cruyff, Koeman, Neeskens, Van Gaal). We worden langs tafels geleid waar de geschiedenis is uitgelegd, voetbalspullen (lidmaatschapskaarten, voetbalschoenen, contracten) worden uitgestald alsof het Relikwieën zijn. Ook de prijzenkast staat hier, en die is meters lang (!). Maar heel interessant hoe FC Barcelona is gegroeid en hoe zeer ze de bijdragen van de Nederlanders (nog steeds) op waarde schatten. Daar kunnen wij in Nederland wel een voorbeeld aan nemen.

Via de kleedkamer, de perskamer lopen we door de spelerstunnel richting veld. Die mogen we zelf niet op, wel op een gedeelte van de tribunes. Het stadion zelf is niet mooi, vind ik. Is een soort allegaartje van gebouwen, waarschijnlijk in verschillende periodes gebouwd. Maar als je in het stadion staat, is het wel heel indrukwekkend. Daarna wordt je via heel veel trappen naar de plek geleid waar de schrijvende en pratende pers de wedstrijden verslaan, om de toer uiteindelijk in de giftshop te beëindigen.

Het enige dat op ons lijstje staat dat we nog steeds niet gedaan hebben is om een bezoek te brengen aan Park Guell. We besluiten om hier met een omweg naartoe te gaan: we stappen op een van de drie toeristenbuslijnen die door de stad lopen, om op deze manier uiteindelijk vlakbij Park Guell uit te stappen. Getooid met blauwe weggooi-oordoppen krijg je van de verschillende bezienswaardigheden waar de bus langskomt tekst en uitleg.

Oorspronkelijk bedoeld als een park waarin huizen gebouwd zullen worden, om zodanig een mooie wijk te maken. Echter.. van de vele huizen die gepland waren, zijn er in totaal 3 gebouwd (waaronder een huis waar Gaudi zelf is gaan wonen). Wat overblijft is een mooi park aan de noordkant van de stad, waar de stempel van Gaudi nadrukkelijk in terug te vinden.

Het park is mooi, maar omdat (?) het zondag is en mooi weer is, is het enorm druk in het park met toeristen. En waar toeristen zijn, zijn ook de straatventers. Na een lange wandeling door het park, waarbij we talloze keren aanbiedingen voor fluitjes, waaiers, zonnebrillen en broches hebben afgeslagen, besluiten we weer terug te gaan naar de bussen om de rest van de routes af te maken. Wij hebben genoeg gelopen voor dit weekend, tijd om ons te laten rijden.

Uiteindelijk stappen we vlakbij het Olympisch Dorp uit om nog even naar de Arc de Triomph te lopen. Hiervandaan lopen we door naar La Rambla om te dineren. Beiden zijn we benieuwd of dat tentje van gister waar die rij stond inderdaad zo goed is dat men er voor gaat wachten, en als wij aankomen krijgen we meteen een tafel toegewezen (een kwartier later staan de eerste mensen alweer te wachten). En toegegeven: het eten is waanzinnig goed, en niet duur. Daarna gaan we weer terug naar het hotel. Aangezien we morgen terug naar huis gaan, moeten we bijtijds opstaan om de bus naar het vliegveld te halen.