Brinky’s
Met z’n 10-en in een zakkie… 
Inmiddels wat Mexxperience..
Ik realiseer me dat ik m’n vorige post over Mexx nog niet eens gepubliceerd had.. Dus nu maar effe recht gezet en meteen een update.
Ik heb het enorm naar m’n zin bij Mexx. Zit er nu bijna een half jaar en ben een stuk productiever dan de eerste dag die ik beschreef.
De 5 man echter was een beetje te optimistisch.. een zat er tijdelijk en is nu werkzaam bij mama-Liz, de ander is terug naar Hongarije.
xx, Me
Vandaag ben ik begonnen aan een nieuw hoofdstuk in ‘mijn carriere’: bij Mexx.
Vanmorgen vroeg opgestaan om me om 09:00 te melden op het hoofdkantoor in Amsterdam. Mijn nieuwe werkplek staat aan de Johan Huizingalaan en is indrukwekkend mooi vormgegeven. Vind ik. Hoewel, ik heb nog niet alles gezien en mijn verdieping (2e) ziet er behoorlijk ehh.. chaotisch uit met veel kleding aan rekken en DHL dozen op de grond.
Anyway, mijn afdeling bestaat uit 5 man (ik reken mezelf alvast maar mee ) en is verantwoordelijk voor het leveren van managementrapportages. Vandaag heb ik veel gezien en geluisterd, hoop binnenkort wel wat productiever te kunnen zijn.
Home sweet home
Inmiddels is het woensdgmiddag en zitten we weer thuis. De wasmachine maakt overuren, WhizKit is niet bij ons weg te slaan en buiten is het grijs, koud en nat. Maandagmiddag (USA tijd) zijn we om 12:00 naar LAX gebracht en zijn gisteravond (EU tijd) weer op Schiphol aangekomen.
Het is lekker om thuis te zijn, maar toch hebben we beiden het gevoel dat het jammer is niet meer in Amerika te zijn. Het was een indrukwekkende, mooie vakantie die we niet snel zullen vergeten.
Gelukkig hoeven we nog maar 2,5 maand voor we weer met vakantie gaan
Wrapping up
Vandaag zijn we enorm vroeg opgestaan: om 08:45 vliegen we vanaf Las Vegas, en we hebben de tip meegekregen om minimaal 2 uur van tevoren op het vliegveld aanwezig te zijn om in te checken.
Ruim 2 uur voor de vlucht zijn we er dan ook en na afgezet te zijn door ‘Valet-Parking-Checkin-Service’ (een paar gasten die ons wenkten om bij hun in de rij te staan, om vervolgens als ze bijna klaar zijn aan te geven dat ze op fooi-basis werken, omdat je ook binnen kunt inchecken), zijn we veel te vroeg door de douane. Dan maar weer 2 uur wachten door te lezen, muziek te luisteren en bij Starbucks in de rij te staan.
Eindelijk vliegen we naar L.A., een rustige vlucht die zo voorbij is. Even douchen bij aankomst om vervolgens nog de laatste dingen van onze wensenlijstje af te strepen: het Getty Museum en het Hollywood Sign. Ik zit nu te schrijven met een volle maag: we zijn wezen eten in de ‘Cheesecake Factory’. Bij binnenkomst kreeg zelfs ik zin in een toetje, maar na het diner (een burger, uiteraard) past er gewoonweg niets meer bij.
Morgen is het alweer tijd om terug te gaan naar huis, helaas. Ik zou namelijk best kunnen wennen aan deze American Way of Life (heerlijk rondtoeren en de toerist uithangen ).